Wortal etyki prawniczej i zawodów prawniczych

Po publicznych deklaracjach Ministra Sprawiedliwości Jarosława Gowina dotyczących umożliwienia radcom prawnym występowania w roli obrońcy w sprawach karnych, środowiska radców i adwokatów postanowiły wyrazić swoją opinię w tej kwestii.

Prezes Krajowej Rady Radców Prawnych Maciej Bobrowicz nie ukrywa, że cieszą go deklaracje Ministra Sprawiedliwości i dodaje, że ” dziś nie ma żadnego uzasadnienia dla tego sztucznego podziału”.
Adwokat prof. dr hab. Piotr Kruszyński oraz aplikantka adwokacka Aleksandra Komar uważają, że podział na adwokatów i radców prawnych nie jest sztuczny i jest uzasadniony ich odrębnymi kompetencjami. Nie zgadzają się z argumentem Krajowej Rady Radców Prawnych, która twierdzi, że poprzez ujednolicenie kompetencji radców prawnych i adwokatów podniesie się poziom usług prawnych na rynku. Ich zdaniem  „sam wzrost konkurencji na rynku usług prawniczych oraz związany z tym spadek cen za usługi prawne nie będzie gwarancją usług merytorycznie właściwych. Istnieje nawet ryzyko, że osoba poszukująca pomocy prawnej, bez względu na specjalność danego prawnika, zwróci się do tego, który zaoferuje stawkę najniższą, co nie zagwarantuje jej pomocy prawnej merytorycznie najwłaściwszej”. Szukając argumentów na poparcie swojej tezy zwracają uwagę na genezę i motywy powstania zawodu radcy prawnego. Zgodnie z ustawą o radcach prawnych z 6 lipca 1982 roku, wykonywanie tego zawodu miało polegać wyłącznie na obsłudze prawnej państwowych i spółdzielczych jednostek organizacyjnych, a nie osób fizycznych. Rozszerzenie kompetencji nastąpiło wraz z uchwaleniem nowej ustawy z 22 maja 1997 r., która umożliwiła radcom świadczenie pomocy prawnej podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym, z wyłączeniem spraw rodzinnych, opiekuńczych i karnych. Kolejne nowelizacje zwiększały uprawnienia radców, a ustawa z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw pozostawiła tylko dwie różnice między zawodami adwokata i radcy prawnego. Zgodnie z ustawą, ten ostatni nie może występować w charakterze obrońcy w postępowaniu karnym i w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe.
Adwokaci ponadto twierdzą, że radcowie nie są przygotowani do obrony w sądach, ponieważ, pomimo iż na aplikacji są zajęcia z prawa karnego, aplikanci nie praktykują obrony w sądach.
Radcowie odpowiadając na ten argument, wskazują, że od ponad półtora roku mogą występować w procesach karnych jako pełnomocnicy pokrzywdzonych oraz mogą być obrońcami w sprawach o wykroczenia, a kolejne ustawy umożliwiły im obronę swoich klientów w postępowaniach dyscyplinarnych. „Już obecnie radcowie występują szeroko w procesach karnych, a pozbawienie ich możliwości obrony w postępowaniu karnym jest uregulowaniem sztucznym, bardziej ukierunkowanym na podkreślenie ostatniej różnicy w zakresie kompetencji procesowych pomiędzy adwokatami a radcami prawnymi, co ma wydźwięk bardziej  prestiżowy niż ma podstawę merytoryczną”, uważają. Nie zgadzają się z kwestią znaczących różnic między aplikacją radcowską i adwokacką. Ich zdaniem, zorganizowane są w podobny sposób, trwają taki sam okres czasu (3 lata) i zarówno aplikanci adwokaccy jaki i radcowscy uczestniczą w zajęciach teoretycznych z zakresu prawa karnego materialnego i procedury karnej i mają obowiązek odbycia praktyki w sądach karnych. Podkreślają, że do korporacji radcowskiej i adwokackiej mogą wstępować sędziowie i prokuratorzy oraz osoby legitymujące się zdanym egzaminem sędziowskim i prokuratorskim, a wykluczenie ich z występowania w procesie karnym w pełnym zakresie jest nieuzasadnione.

Źródło: http://www.rp.pl/artykul/757739,805896-Radca-prawny-w-procesie-karnym-jako-obronca-oskarzonego-.html
http://www.rp.pl/artykul/757739,807489-Radca-prawny-jako-obronca-w-postepowaniu-karnym---zalety-rozwiazania.html
http://www.rp.pl/artykul/757739,790098-Uprawnienia-adwokatow-i-radcow-do-obrony-w-sprawach-karnych--Radcy-beda-bronic-oskarzonych-w-sadach.html

igm