W dziale "Literatura" ukazała się recenzja książki: Tokarczyk Roman – Etyka prawnicza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005

Książka Romana Tokarczyka obejmuje szerokie spektrum zagadnień z zakresu etyki zawodów prawniczych. Rozważania swoje Autor odnosi zarówno do deontologii adwokatów, radców prawnych, sędziów, prokuratorów, notariuszy, komorników, jak i doradców prawnych oraz urzędników. Roman Tokarczyk ujmuje zagadnienia etyki prawniczej przede wszystkim w perspektywie konfrontacji podejścia tradycyjnego, które utożsamia z podejściem formalistycznym odnośnie reguł czy zasad etycznych, ze stanowiskiem opartym na postulacie permanentnego rozwoju moralnego prawników, w myśl założeń koncepcji moralności aspiracji. Dużo miejsca poświęca szczególnym elementom przedmiotu etyki prawniczej, takim jak pochodzenie jej norm, metody regulacji czy kwestie nauczania etyki prawniczej. Zaznacza przy tym brak możliwości stworzenia w drodze kodeksów deontologicznych lub wpojenia w drodze edukacji uniwersyteckiej niezmiennych i w pełni określonych zasad wykonywania zawodu, wskazując potrzebę ciągłego rozwoju, a więc „samoosądzania się” prawników. Autor wylicza i opisuje także podstawowe jego zdaniem zasady etyki prawniczej, których stosowanie ujmuje jako konieczny element codziennej praktyki prawniczej. Stwierdza przy tym, że stosowanie wymienionych zasad (m.in. autonomii klienta, kompetencji, uczciwości i in.) stanowi warunek należytego wykonywania zawodów prawniczych, konstatując, że dobry prawnik to dobry profesjonalista i dobry człowiek zarazem. Zasadniczą cześć pracy Romana Tokarczyka wypełniają zagadnienia etyki poszczególnych zawodów prawniczych oraz etyki nauki prawa. Poszczególne wątki pracy – zarówno ogólne, jak i szczegółowe – ukazane zostały w perspektywie stosownych regulacji (przede wszystkim korporacyjnych) obowiązujących w Polsce, ale i na poziomie Unii Europejskiej oraz w porównaniu z regulacjami i koncepcjami amerykańskimi. Stosunkowo często Autor powołuje również perspektywę angielską.